Category: కవితలు

అడుగు అడుగు నిర్భంధానికి గురవుతున్న చోటప్రజలు బంధీలై మెదడు పునాదిని కోల్పోయిఉన్మాదమెక్కుతున్న చోటసహజాతాలు పోయి అభిజాత్యాలు నిండిసహజ న్యాయ సూత్రాలుమ్యూజియంలో దాచిన…

ఉద్వేగం లేని గొంతులోకవితా పాదాలు చకచకా కదలాడవుబండబారిపోయిన గుండె మేరల్లోపదునైన పదాలు ఎంతకీ చిగురించవుచీలిపోయిన నాలుక అంచుల పైననిజాలు సూటిగా ధ్వనించవు…

రాళ్ళు కరుగవుతాన్ సేన్ పాడడు బాటచీలదుబడబాగ్ని వర్షించదు కాలం స్తంభించదుకత్తుల వంతెన కూలదు నాయకుడు రాడుఅధికారి కన్నెత్తి చూడడు కుట్రల కాలంలోముఖాలు…

ఎలాగోలా నడవాలనుకుంటావుఎవరి ఆసరా కోసమో ఎదురు చూస్తూ ఉంటావుదిక్కు తోచని స్థితిలో కుమిలిపోతూ ఉంటావుకష్టాల్లో కన్నీళ్ళ కావడి మోస్తూ ఉంటావుపరిహసించే బతుకును…

పసితనంలో సందులు తాకిఒళ్ళంతా సలసల మండుతుంటేకళ్ళలోకి కళ్ళు పెట్టి చూసిన చూపునా మదిలో ముద్రితమైందిపెరిగిన కనురెప్పలను కత్తిరించిననీ మునివేళ్ళ స్పర్శ తడింకా…

ఇంట్లో బియ్యం నిండుకున్నాయిరేపటికి తినడానికి గింజలు లేవు.అప్పు తప్పేలా లేదుకానీ ఎలాగైనా నిన్ను జ్వలింప చేసేఓ పుస్తకాన్ని నీకోసం కొనాలి… పాప…

తరచుగాసప్తవర్ణ ఆలోచనలతో చిక్కుబడికలతల్లో మునిగిపోతాను సువర్ణ స్వప్నాలకుప్రేమ రెక్కలు అతికించిఆకాశవీధుల్లోకి ఎగురవేస్తాను వెన్నెల జలపాతం పక్కనేమేఘానికి ఊయలకట్టిభూభ్రమణాన్ని లెక్కిస్తుంటాను విహంగాల దౌత్యంతోబహూకరించిన…

నేనక్కడే ఉన్నానునిండా మునిగిసముద్రం లోతెంతో ఇంకా తెలిసే రాలేదుదుఃఖాన్ని పొరలుపొరలుగా కప్పుకునితీరమొక్కటే అక్కడ ఒంటరిగా! అప్పుడెప్పుడో పెనవేసుకున్న మనసైన క్షణాలుఇప్పుడవి నమ్మకం…

1మాది ఈ రోజు….‘గండుబిల్లి’కూర సార్.!ఆ పిల్లాడి నోట ఈ మాట రాగానేగొల్లున నవ్వింది తరగతి.! ముక్కిరిసుకుంటా మూతి ముడుసుకుంటాఎనుక బేంచిల కూకున్న…

జీవనదిలా నిత్యం తరంగించేపాటను నిర్బంధించారెవరోప్రవాహాన్ని అడ్డుకుంటూసృష్టి నియామాన్ని తప్పారెవరో… భాషంటూ పుట్టకముందేపాట పుట్టింది కదామాటతో మమేకమవుతూగీతమై గీ పెట్టింది కదా.. పాట…

దృశ్యం మారుతుందేమోనన్న ఆశే గానిమళ్ళీ మళ్ళీ అదే దృశ్యం పునరావృత మౌతున్నదిఅనాది నుండి ఆధునికం దాకాపాతాళం నుండి అంతరిక్షం దాకాఎంత ఎగిసామని…

నిన్నెవరోఎదమీద పట్టిఈడ్సుకుపోయారని వినిఎదలు బాదుకుని ఎంతెంతపొగిలి పొగిలిఏడిచామోకన్నీటి పర్యంతమై… ఇయ్యాలయెదమీదతన్నిఎల్లెలకలేసితొక్కుకుంటూనువ్వెళుతున్నప్పుడు నా కొరకంటూఒక్క చుక్కామిగుల్చుకోలేకళ్ళల్లో కమ్ముకున్నదుఃఖపు జీరలుకడిగేసుకోడానికి… దిగాలున లేచిదులిపేసుకునిలబడినడకనైసాగిపోతున్నందుకు నా…

కలలు ప్రసాదించమనిఈ పొలాలు ఎవరినీ వేడుకోలేదునేల నేలగానే ఉండాలనుకొందిఎవరో వచ్చి పసిడి కలలు నాలుగుకళ్లల్లో కళ్లాల్లో చల్లి వెళ్లారుఅవి పచ్చగా మొలకెత్తాయికల…

నక్షత్రాలు కవాతు చేసే రహదారి మీదఎర్ర పావురాలు మోసుకెళ్ళే స్వప్నాల్లోంచిరాలిపడిన రక్తంరంగు స్వప్నమేదోఅక్కడ నిటారుగా నిలబడి వుంది అడవిలో తెగిపడిన ఊపిరిఅక్కడింకా…

అర్థరాత్రి…అరణ్యంలో ధూమ్ ధాంప్రకృతి సంగీత ధ్వనుల మధ్యనల్లని కోయిల నోట నల్లమల పాటనెమలి తల్లి మట్టి పాదాల నాట్యం వేకువజామున…కోడి పుంజుల…

ఇవ్వాళవాళ్ళు మన కళ్ళముందు కనిపించకపోవచ్చుకానీనిత్యం మన కంటి పాపలైపారాడుతున్నారు కదా! ఇవ్వాళవాళ్ళు విషాద గానాలతోశోకసంద్రంగా మారిండొచ్చుకానీరగిలే “రాగాలాపనలు” ఆపనేలేదు కదా! ఇవ్వాళవాళ్ళు…

రక్తమోడుతున్న దేశ ముఖచిత్రాన్నితరగతిలో గీస్తాను తరుచుగాహృదయమంతటితోవిస్తారంగా చూస్తారు వాళ్ళు వారం వడ్డీలా పోగుపడుతున్న ఆకలినిసవతి తల్లి కూడా కాలేని మాతృదేశాన్నినా నరాలతో…

నేనునెత్తురు లో తడిసిన నేలపై మొలిచిన విత్తనాన్నిమీరెన్ని కత్తులతోతెగ నరికినతెగిపడ్డ ప్రతికొమ్మమొక్కై మొలుస్థానుమీరెన్ని సునామీలైన సృష్టించండిమీరెన్ని తుఫానులైన సృష్టించండిమీరెన్ని కృత్రిమ భూకంపాలైన…

పుస్తకాల్ని విసిరేశారు పిల్లలుపాఠాలు చెప్పే పంతుళ్లు లేరని!బట్టలన్నీ విప్పేసారు ఆడోళ్లురక్షకులే రాక్షసులుగా ఎగబడ్డారని!పండించిన ధాన్యాన్ని పారబోశారుశ్రమకి గిట్టుబాటు లేదన్న రైతులు! మున్సిపాలిటీలో…

ఈ చీకట్లను నా కలం మొనతో పెకిలిస్తానునల్లరంగురాత్రికి నాపద్యంతో వెలుగు వెన్నెలేస్తానురాత్రులన్నీ ఒకటికావనిఅందరిమెలకువలన్నీ ఒకటి కానేకావనిక్షణంకిందటి అక్కరలేని తనకుతానుకొత్తదనాన్ని ఆవహిస్తూఉమ్రావ్ జాన్…

ఒంటికన్నుతో తుపాకీ గురి చూసి, చూసివాడి చూపు సగమైందిరెండోపక్క కనపడదుఏ ఫైల్ చదివినాఒక దిక్కే తెలుస్తదిమొత్తం చదివితే కదా దేశం అర్థమయేది…

రోడ్డు రోలర్లా మందకోడిగా సాగుతున్న జీవితం మీద సర్కారు వారు మంజూరు చేసిన ఏవో దివ్య నిర్మాణాల గురించిన మధురోహలతో దశాబ్దాలుగా…

గత రాత్రి కూడా ఏ చప్పుడూ చేయకుండామన పక్కటెముకల మధ్య నుంచి వెళ్ళిపోయింది నిశ్శబ్దాన్ని ఆలింగనం చేసుకొనికాలంకలతలోకి ఇంకిపోయింది నిదుర పట్టకఏ…

ఔనునేను వారించి వుండాల్సిందినల్ల రేగడి మట్టి నాలుకకి అడ్డు పడ్డదినేను కుండని నేనైనా వారించి వుండాల్సిందినాలోని నలకలు గొంతులో పడిమాట పెగల్లేదునేను…

అనువుగాని చోటేఅయినాఅక్కున చేర్చుకోవడానికిబాహువులు విప్పార్చిఆకాశమెప్పుడూపిలుస్తూనే ఉంటది. పొదలు పొదలుగాముసురుకునిహొయలు హొయలుగాకదలి తేలియాడేదూదిపింజల పానుపులుకౌగిట్ల పొదుక్కునినీలి నీలి తళుకులగోరుముద్దల నింగితనాన్నిగోముగా వొలికిస్తూ.. పరాయి…

రాస్తూ రాస్తుండగానే నాకావ్యం అపహరణకు గురయ్యిందిఅలుక్కపోయిన అక్షరాలుకనిపించకుండా ఎలబారిపోయాయి… చేతి వ్రేళ్ళ నడుమ కలంఎందుకో గింజుకుంటూందిరాయబడని కావ్యం నేనూఒక్కటిగా దుఃఖంలో… సిరాలేని…

(స్పానిష్ మూలం: రోసారియో కాస్తెల్లానోస్అనువాదం : జె. బాల్ రెడ్డి) ప్రేమకు స్వర్గం లేదుప్రేమ, ఇది ఈ రోజుకేఅద్దం ముందు నిల్చొని…

గర్భసంచీ తెగని బందిఖానాయోపూల పొదరిల్లోగర్భం బయటపడలేని సంకెలోఅపురూప బహుమతోమాకు మేముగా నిర్ణయించుకుంటాం కడుపుకోతైనాతలరాతైనామాకు మేముగా రాసుకుంటాం శాపపు మాతృత్వాలుఅవాంఛనీయ మాతృత్వాలుమాకు మేముగా…

దేహమంతా పాదాలతోనేను నడుస్తున్నానునాతో దేశం నడుస్తోందిదేశం వెంట మరో దేశంనదులూ సముద్రాలూ పర్వతాలూ ఎడారులూదేహాల సమూహాల నీడల్లో కరిగిపోతున్నాయి ఈ అనంత…

రేప్ అయ్యాక ఎలా ఉంటుందో మీకు చెప్పాలి..!రేప్ కాబడ్డానికి… సిమెంట్ మెట్ల మీద నుంచి పడిపోవడానికి పెద్ద తేడా ఏమీ లేదు.కాకపోతే……

1కంట్లో చందమామను దాచుకున్నట్టునన్ను గుండెల్లో దాచుకున్నదానా!కొంగు చివరఅవ్వ చిల్లర పైసలు కట్టుకున్నట్టునన్ను పేగు కొసన కట్టుకున్నదానానా యజమానీ!వెళ్ళొస్తానునా కోసంఒక్క ఉదుటున అలల్లోకి…

నన్ను నేను మిగుల్చుకున్న నిజంలోశరీరం పాలిపోయింది.తీక్షణగా చూసుకున్నప్పుడు, అద్దంలోముఖం వెక్కిరిస్తున్నది.కళ్ళలో మెరుపులేదు.కళ్ళక్రింద గుంతల్లోనేమో దుఃఖబావులు.తల దువ్వుకుంటున్న ప్రతిసారీ అయితేచెప్పనవవసరమే లేదు.శిరోజాలతో దువ్వెన…