Category: కవితలు

మనమెప్పుడూనిశ్శబ్దంగానేమాట్లాడుకుందాం మౌనాన్నిరెండు పెదవులతో బంధించికంటినిండా మాటలు నింపుకునిచూపులతోనిశ్శబ్దాన్ని పంచుకుందాం ఇప్పుడుమౌనమొక్కటే మాట్లాడగలదు మౌనం పంచేనిశ్శబ్దం ఒక్కటేఅర్థవంతమైన సంభాషణ కాగలదు యే ఊపిరిపలకని…

సొంతలాభం కొంతమానిపొరుగువారికి తోడ్పడవోయ్గీసుకున్న దేశభక్తి గీతదాటిఅడుగు ముందుకేసిసొంతలాభం అసలే వద్దుప్రజల కొరకే తన ప్రాణమంటుమానవత్వం శిఖరమెక్కినమనిషి చంపబడ్డాడుమానవత్వం చంపబడుతోందిమాట్లాడుకుందాం రండి అన్నం…

అలాగే చూస్తూ ఉండిపోతేపొగిలి పొగిలి ఏడుపే వస్తుందిరెండు వేరుపడ్డ ముఖాల బేల చూపుఊదు పొగలా దేహాంతరాళలో చొరబడుతుందిమాట కూడా నీళ్ల వరదలో…

ఈ గడ్డ మీద తెగిపడిన శిరస్సులు ఏ నెత్తుటి పూలై పుష్పించాయో మాతృభాషలో ఏ మనుషుల మంచిని ఘోషించాయో ఈనాడు తెలుగు…

రక్తపు మరకలంటిన చెట్ల ఆకుల్నికన్నీటితో శుభ్రంగా కడుక్కోవాలియుద్ధంతో గాయపడిన నేలను ఓదార్చికొత్త విత్తనాలు చల్లుకోవాలి ఆరిన బూడిద కుప్పల్ని తేటగా ఊడ్చేసిసరికొత్త…

పారుతున్న కాలం నదిలోపాదాలు పెట్టి కూర్చున్నప్పుడుగడచిన క్షణాలు చేపపిల్లల్లాఅల్లుకుంటాయి చుట్టూ ఒక్కొక్క చేప పిల్ల ఒక్కో జ్ఞాపకం గతయేడాది ఒంటరితనాన్నినీటమునిగిన మన…

గంగా నది కడుపునతొలి శవం పడ్డాక గానీతెలియలేదుభ్రమల పునాదుల మీదదేశాన్ని కట్టుకున్నామని దేశాన్ని చెదలు తినేస్తున్నాయిఇప్పుడుగట్టి గుండెలే మిగులుతాయి నువ్వొక్కడివీ వెళ్ళిపోతేదేశమేమీ…

ఇవ్వాల్టి మనిషంటే?అట్టి ముచ్చట గాదుఅతన్ది అల్లాటప్పా పని అస్సలు లేదుబొడ్లె వరాలు మోరీలు ముల్లెకట్టుకొనిరామసక్కని పుట్క పుట్టిండాయేసుద్దపూసల సుద్దులోడుగ్యారడీ విద్దెల గమ్మతోడుపాణసరంగ…

నువ్వక్కడశిథిలాల కొమ్మలకు పూసినజ్ఞాపకాలపూలనుఏరుకోవడానికే వెళ్ళుంటావువెళ్ళీవెళ్ళంగానేఆ నేల కింద దొరికినఅమ్మ కన్నీటి ముత్యాలనుజేబులో వేసుకునినాన్న నులివెచ్చని స్పర్శనుఊహలలో కౌగిలించుకుని ఉంటావుబ్రతుకు సముద్రంలోనికెరటాలదెబ్బకుబీటలు వారినఒంటరి…

అనగనగాఒకవూరు… లంకంత ఇళ్లువిశాల అరుగులు మూసినా తెరిసినాఅటుమూడుఇటు మూడుఇళ్ళకైనాసప్పిడినవచ్చే దర్వాజా.. ఆ జోడురెక్కలువజనులోవొంద కేజీలైనాఅల్కాగుండేవి.. ఆపక్క ఈపక్కనడుమెత్తు మించిఎత్తైన కట్టలునడుమ రాకపోకల…

వరిదంటు మొకంగుండె తడి స్పర్శకై తపిస్తున్న వరిదంటు మొకంవుండే తొలిగిన బతుక్కి బండి గురిజె ఆకు పసరు ఎండిన తుమ్మ కంపల…

అలల హోరు వినబడని సముద్రాలుంటాయా?ప్రకృతి పాటలు పాడని పక్షులుంటాయాఅడవిని వెంట పెట్టుకోని నడవని మూలవాసులుంటారా?మేమూ అంతే – ఈ నేల బిడ్డలం…

వాడుపూవులన్నిటిని చిదిమివసంతాల్ని రాల్చేశానంటాడు.. వాడుదారులన్నింటిని మూసిగాలిని బంధించానంటాడు.. వాడువేలాది వీరుల గుండెల్నితూట్లు పొడిచినతుపాకుల్ని తూర్పుకు లోడుచేసిసూర్యోదయాల్ని పాతరేశానంటాడు.. వాడుఅడవి గుండెలపైఆయుధ గిడ్డంగులు…

శిశిరం లో రాలిన ఆకులుగలగలంటున్నాయ్వాడి గుండెల్లో అలజడిఅడుగులెవరివని కలంలో కాలాన్నిప్రశ్నించే అక్షరాలు తూటాల్లాదూసుకొస్తుంటేబుల్లెట్ ప్రూఫ్ అద్దాల మాటునవాడు కాపురం వసంతంలో చిగురిస్తున్నమొక్కల…

మనసు తెర మీదఏ దృశ్యము నిలువదుపిడికిట్లోంచి జారిపోయే ఇసుక లాగ- అట్లా, చందమామ వస్తుందో లేదోవెన్నెలకు చీడ తగులుతదివసంతం వసంతోత్సాహంతోకోకిలకి కొత్తపాట…

గుండెల్లో కొండ కోనల్లోరవ రవ లాడే అశాంతినిఆర్ద్రంగా ఆలపిస్తున్ననందుకుకంఠనాళమే ఇప్పుడుపీడనావృతమైంది… రక్తాశ్రిత చితుకు మంటల్నిబహిర్వ్యాఖ్యానం చేస్తూనివురంటుకున్నగాలిని, ధూళినినేలని, నీటినితీవ్రయుద్దమై కెలుకుతున్నందుకువేళ్ళమీదకే సంకెళ్లు…

ప్రపంచమంతా మార్మోగుతున్న మృత్యుగీతంచావుతో సహవాసం చేసుకొంటూఎవడి సమాధిని వాడే తవ్వుకుంటూఒకడు ఉరితాళ్లు అమ్మకాల్లో బిజీ బిజీ లాభాల్లో‘చివరి చితిమంటలు’ పబ్లిక్ స్కీంలో…

ఇంతకీనేనెవరిని ప్రేమించి ఉంటానుఊహ తెలిసిన రోజు నుండిఎన్ని పరిచయాలు !ఎన్ని పరిమళాలు !అమ్మ, నాన్న, అన్న, అక్కమిత్రుడు, శత్రువుగురువు జాబితా మాత్రం…

స్మశానాల వెంట నడుస్తున్నట్టుఒకటే చావుకంపుచూడ్డానికందరూ బ్రతికున్నట్టేకనబడుతున్నాపట్టి పట్టి చూస్తేకానీలోపల మనిషితనం చచ్చిచాన్నాళ్లయ్యిందని తెలిసి చావదుఊపిరుండాలన్న ఒకే ఒక్క ఆశతోఅక్కడికెళతాంఅదైతే దేవాలయమేలోపలెన్నో నల్లబజార్లుగదికో…

మట్టిరేణువుల మధ్యనముఖం దాచుకున్నదిచల్లని చూపుల చేతులతోమన పొట్ట తడమాలనిపాకులాడుతున్నదిరేపటి వెలుగు ఆశలు నేస్తూనేడు అక్కడనిశ్శబ్దంగా నిదురిస్తోందిఒక్క తడిపిలుపు కోసంఆత్రంగా వేచిచూస్తోందిఎవరూ తలుపు…

తేరిపార చూసే నా కళ్ళపైమాయ తరంగాలు చిమ్మినన్ను గుడ్డివాడిని చేశావునా ఆశబోతు కడుపుకిఆకలి ముద్దలు కొన్ని విదిల్చినన్ను బిచ్చగాన్ని చేశావురిక్కించి వినే…

సమస్తాన్నీ నాకప్పగించినిశ్చింతగా నిద్రపొండిమీ ఆకలీ ఆశల గురించీమీ స్వేదం మీ రెక్కల సంగతీమరచిపోండికేవలం ఐదేళ్లకోసారిచూపుడువేలుపై వాత పెట్టుకోండినేను మీకోసంస్వర్గంలాంటి గుడికడతానుమీ కోసం…

నిర్మాణంమన లక్షణంచీమల మల్లే-ఈ ఇల్లుమనది!ఇక్కడే, ఇదేఎప్పటిదో! కూలదోస్తూవాళ్ళు-మనమే అందించినమన మౌనమే, ఆ–కమండలం –త్రిశూలం –కోదండం – చిందరవందరగాశకలాలునీడలుదాసులు,నేను, నువ్వూ! ఇక్కడ ఇప్పుడుపువ్వులేవీ,…

తొడ కొట్టిసవాలు చేయాల్సిదాన్నితొడపాశంతో వదిలేయమంటారుచెమడాలొలిచితాట తీయాల్సిన దాన్నిచెంప దెబ్బతో సరిపెట్టమంటారు నిలదీసిసూటిగా ప్రశ్నించాల్సినదాన్నిమనకెందుకులే అనుకునిగమ్మునుండమంటారు ఎట్లాగూ గొంతు పెగలని కాలంయుద్ధం పాదమ్మోపని…

చెక్క బల్ల ఆ రోజుకు పాతిక సార్లుఉమ్మనీరు ఊరి చెమ్మబారుతుంది.తడి, చిత్తడి,అరకొర వెలుగు.తడుముకునే చేతి కి సూది ఆనవాలు.నిశ్శబ్దం లోకి జారే…

బిడ్డలాపతిదీరే దేవుడి మొక్కుదీరేయెవ్వలేమనుకుంటే నాకేందినేనేదనుకుంటే గజ్జేత్తనా పేరే ఉద్దారకుడునేనే ఉద్దారకున్నీపాయిదా పనుల్జెయ్యటమే నా కెరుకయెంగిలి మెతుకులకాసపడే గుంపుండనే ఉంటదిగదే తందానా అనేటోల్లహేఓట్లు…

చిన్నా మరి కొన్ని రోజులునువ్వక్కడ నేనిక్కడవేళ్ళతో వేదనాభరిత ఘడియలనుభారంగా లెక్కగట్టుకుంటూ….మైళ్ళ దూరాన్ని చెరిపేస్తూఆలోచనల అలలపైతేలుతున్న చిన్నారి కాగితపుపడవనినేను ప్రేమగా ముద్దాడుతూ…మన గదులను…

తీరొక్క పువ్వుగానో తీరం దొరకని నదిగానోఆమె నవ్వులెప్పుడూ మనసులు ఎదిగీ ఎదగనిఇరుకు గదుల్లో ఇమడలేవని తెలిసీఎంతో ఒద్దికగా ఇమిడిపోతూ ఉంటాయి ఈశాన్యం…

మెతుకులనోగింజలనో పండిస్తావు అనుకుంటాం గానీనువ్వు పండిస్తున్నది స్వప్నాలని కలల గింజలు కండ్ల నేలలో జల్లి దిగుబడి చేస్తున్నది జీవన వైవిధ్యాన్ని బతుకు…

కవీ…నీ ఉత్తరంఖండాంతరాల ఆలింగనంఓ విస్మయం… ఎన్నెన్ని నిఘానేత్రాలుదాటివొచ్చిందోఎన్నెన్ని ఎత్తైన గోడలుఎగిరెగిరి వొచ్చిందోపావురంగా నా ఒడిన వాలిందిసైనిక విముక్తమైనపాలస్తీనా తల్లిలా నన్నల్లుకున్నది జైలునుండి…

ఏది పీడకలో ఏది వాస్తవమోతెలీనివ్వని రక్త వైచిత్రిలో పడి తన్నుకుంటున్నాం *** కత్తి ఒక లోహం మాత్రమేతనని చేబూనిన వాడికి అదో…

వేదఘోషలో యజ్ఞ మాంసమైముక్కలైన ఆటవిక ఆవుఇప్పుడు అధికారకామధేనువు ! మాలాగఆవులకి ఓట్లుండవుఅయితేనేంఅవి ఓట్లు తెచ్చే వనరుమా మీదగానరమేధాల సృష్టికర్త !పవిత్రమాత !!…