కాసేపుమనసుపొరల మీద గప్పినమాస్కుల్ని తీసేద్దాంమనుషులమౌదాం రెక్కలు గట్టుకుపక్షుల్లా ఎగిరి, దుర్భేద్యపు జైలుగోడల దాటిజైలు ఊచలమీద తచ్చాడుదాంమూలమూలలఘనీభవించిన దుఃఖాల్నీగుహాంతరాళల్లోపెగులుకొచ్చే హాహాకారాల్నీ విందాం విరిగిన…

కవిత్వం దాచనక్కర్లేని నిజంప్రభుత్వం అక్కర్లేని ప్రజఅమృతం అక్కర్లేని జీవితం జేబులు వెతికినాటేబిల్ మీద పుస్తకాలు కాగితాలు పొర్లించి తెర్లు చేసినాబీరువా సొరుగులుబిరపువ్వులాంటి…

ముష్టి ఘాతాల పిడి గుద్దులుండవుఖడ్గ ఛాలనాల ఖండిత శిరస్సులుండవుఅణు విస్ఫోటనాల శ్మశాన మైదానాలుండవుయుద్ధం ఊసరవెల్లినిక్కి నిక్కి చూస్తుంటుందియుద్ధం జిత్తులమారి నక్కపొంచి పొంచి…

1చాలా నెమరువేతల్ని ఒదిలి వెళ్ళావువేనవేల మిణుగుర్లుగా…ఈ వనమంతా… 2నీ జ్ఞాపకాలు గాలిని స్వర్ణమయం చేసేదీగూడు దీపాలు నా జీననసందర్భాలన్నీ నీ సహచర్యంతోముడిపడినవి…

నీతో మాట చెప్పాలితలపోత చెరుగుల్లోకళ్లవాగుకొంగుపట్టే మాట ఆకాశ గోడలపైగతకాలపు పురిటి వాసనల్నిపిండారబోసినిదురరాని కాలాల్లోనన్ను నేనునిబ్బరించుకున్న వెచ్చటి మాట చిక్కటి చీకటితొరకలు తొరకలుగా…

వెన్నెల రాత్రి నలనల్లటి తారు రోడ్లపైనడిచి, నడిచి ఇక నడవలేక సొమ్మసిల్లిన నడివయసు వాడు నెర్రెలు వారిన భూమిలాంటి పగిలిన పాదాల…

కడుపులోని ఆకలిచెట్టుకురాలిన ఎండుటాకులెన్నోమెతుకువేసిన బాటెంటఎంతనడిచినా దూరం తరగడం లేదు ఉన్నోడిపిల్లులకు, కుక్కలకు మాస్కులు,మర్యాదలుఏమీలేని దానయ్యల, వలస బతుకుల ప్రాణాలు మాత్రం ఫ్రీ……

మీ ఊర్లోనువ్వో కాంతిపుంజం…నా గేరిలోనేనో వెలుగు రేఖను… చుట్టూతా అన్నీబూడిద రాల్చిన ఉల్కలే… నెర్రెలుబారినఈ నేలుంది చూడూదగాపడ్డాదశాబ్దాల దాహార్తి కోసంమొగులుకేకళ్లప్పగించి కాపలా…

నీ కడుపులో ఉన్నతొమ్మిది నెలలేనమ్మాజీవితంలో నేను పొందినస్వేచ్ఛా కాలం ఏ క్షణానభూమి మీద పడ్డానోనా నల్ల రంగే నాకు శాపమయ్యిందిఊహించని మృత్యుకూపాన్నినా…

– అసాంగ్ వాంఖడే ఇదుగో నీకు నా కానుక తీసుకోనీ మనువు నన్ను చాలా మలినపరిచాడు కదూ…నీ సంకుచిత బుద్ధి నన్ను…

కరోనా ఎంత అలజడి రేపుతుందో అంతకంటే స్పష్టంగా దేశ ముఖ చిత్రపు వికారాన్ని కూడా చూపెడుతుంది. నేలనేలంతా కుల, వర్గ, మత గీతలు గీసి మన సమాజపు దుస్థితిని విడమరిచి చెబుతుంది.…

లేకుండా ఉండటం, వీరులకే చేతనవును — కె. శివారెడ్డి మనల్ని చూడ్డానికి ఇప్పుడెవరొచ్చినాయమునా నది జండాగా ఎగురుతున్న వొడ్డు దగ్గరకి తీసుకురండి…

ఇప్పుడిదే సరైన సమయంనిన్నూ నన్నూ మతాలుగా విడగొట్టేదేవుడు లాక్డౌన్ లో వున్నాడుమతం గట్లులేని సువిశాల మైదానమొకటిమనకోసం ఎదురుచూస్తోందిరా… దమ్ముచేసిమనిషిని విత్తుదాం!ఆ గ్రంథాలన్నీ…

ఎవరికి ఎవరూ ఏమీ కానీ తనం లోనువ్వు నేను కలిశాముగడ్డిపరక లాంటి నా మీదమంచు బిందువులా వాలావుజీవితపు కొండ వాలు నుండి…

ఊరు గుర్తుకు వచ్చినప్పుడంతా స్నేహే గుర్తుకు వస్తుంది. మనసును ఎవరో పిండేస్తున్నట్టు ఊపిరాడదు కొద్దిసేపు. స్నేహ… నా ప్రాణ స్నేహితురాలు. తన…

పదకొండు గంటల ఎండ అదరగొడుతున్నది. ఇల్లంతా రణగొణ ధ్వనితో చికాకుగా వుంది. మోహనక్కు ఆకలయితున్నది. ఆదివారమని టిఫిన్ సుత చెయ్యకుండా కూర్చున్నడు.…

జనస్వప్నాల ఆవిష్కరణలోజీవితాల్ని వెలిగించి చీకటిని ధిక్కరించినయోధులొరిగిన యుద్ధభూమికి తలవంచి నమస్కరిస్తున్నా నేల తల్లి ఒడిన నెత్తురు విత్తనాలైపోరువనాలై విరబూసిన ఆశయాలతో సాయుధమయ్యారు…

సాధన రాసిన రాగో నవల చివరి సన్నివేశం ఇలా ఉంటుంది. ‘జైనక్కకు పార్టీ సభ్యత్వం ఇచ్చి కొద్ది రోజులే అయింది కానీ…

అంటువ్యాధి ఉత్పాతాలు అనేవి సమాజాలలో హఠాత్తుగా, ఎలాంటి హెచ్చరికా లేకుండా జరిగే యాదృఛ్చిక సంఘటనలు కావు. అందుకు విరుద్ధమైనవి. ప్రతీ సమాజమూ…

పదిహేడు నెలల క్రితం రాజ్యం కుట్ర చేసి మిమ్ముల జైల్లో పెట్టినప్పుడు ఎంతో కోపమొచ్చింది. జీవితమంతా ప్రజల కోసం పని చేసిన…

కరోనా వైరస్- ఈ పేరు వింటేనే ప్రస్తుతం ప్రపంచమంతా వులిక్కిపడుతోంది. మొదట్లో దీన్ని గురించి అసలు వివరాలకన్నా, అసత్యాలు ఎక్కువగా ప్రచారంలోకి…

తెలంగాణలో ఆయా కులాలకు కుల పురాణాలను కథా గానం చేసే ఆశ్రిత జానపద కళారూపాల వ్యవస్థ ఉన్నది. ఈ పురాణాలను కథా…

ఎర్రటి ఎండలు. ఏప్రిల్ నెల రెండో వారం. పట్టపగలు. మా ఆఫీసులో తిక్కతిక్కగా నేను. తల వెంట్రుకలలోకి ఒక చేతిని పోనిచ్చి…

పచ్చని పొలాలు. పారే వాగు. అన్నీ కలగలసిన ఊరే బోగరాజుపల్లె. ఊరు చిన్నదైనా ఉపాయం పెద్దది. మొత్తం ఐదువందల యాభై ఓట్లు.…

బారెడు పొద్దెక్కింది. అయినా పిల్లలూ పెనిమిటీ బెడ్ దిగలేదు. కరోనా కాదు గాని క్లాక్ తప్పుతోంది జీవితం. పగలు రాత్రిలా వుంది.…

అందమైన నీలం రంగు చీర మీద పొరపాటున నారింజ రంగు ఒలికిపోయినట్టుగా ఉంది ఆకాశం. ఆ ఆకాశంలోకి పచ్చగా పసిడి వర్ణంలో…

సమకాలీన చారిత్రక ఆధారాల నుంచి, పత్రికల నుంచి జూలై 3 నాటికి తెలుగు సమాజంలో, కనీసం బుద్ధిజీవుల్లో నెలకొని ఉన్న వాతావరణాన్ని…

దళిత రచయితలలో బోయి భీమన్నది ఒక విలక్షణ మార్గం. సమానత్వం, అభివృద్ధి మూల సూత్రాలుగా ప్రాచీన హిందూ మత్తతాత్విక భావ ధారతో…

నేనీ కథ “చివరి వాక్యం” రాస్తానని అనుకోలేదు. పౌర హక్కుల సంఘం మిత్రులు(ఆంజనేయులు గౌడ్, శివాజీ)నాకు ఫోన్ ద్వార సమాచారం ఇవ్వడం……

‘కవిని కదిలించడమంటే కాల౦ డొంకంతా కదిలించడమే’ అన్న మహకవి మాటలకు నిలువెత్తు కవితారూపం గోరటి వెంకన్న. వ్రాసిన ప్రతిపాటలోను సామాజికతను నింపుకుని…

కథలో పనమ్మాయి లచ్చుకి జబ్బు చేస్తుంది. ఆమె బదులు ఆమె స్నేహితురాలు నరుసు చేత పని చేయించుకుని డబ్బులిస్తారు తారకం తల్లిదండ్రులు.…

సంతోషంగా వుండే కుటుంబాలన్నీ ఒకేలా ఉంటాయి. సంతోషంగాలేని కుటుంబాల కథలువేటికవే — అంటాడు టాల్ స్టాయ్. ఇది ఏ సందర్భంలో అన్నాడో…