ఎప్పటిలాగే మంచు బిందువులుఅడవి తడిసిన జ్ఞాపకాల్ని మోస్తున్నాయిఅతనిపై అల్లుకున్నఎర్రెర్రని పచ్చపచ్చని బంతిపూలుకొండగోగులతో గుసగుసలాడుతున్నాయిరాత్రి కురిసిన వానకుతళతళలాడుతున్న ఆకుల నడుమపూర్ణ చంద్రబింబాల్లావిచ్చుకున్న ఎర్రనిమోదుగపూలుఅవునుఅతను…

ఎర్రని కలలుదట్టమైన అరణ్యాల్లోఎత్తైన చెట్లకే పూస్తాయిఒక మార్పును శ్వాసిస్తూదశాబ్దాలకు దశాబ్దాలు వెలుగుతాయి అడవి అండవుతుందిఅడవి అన్నం ముద్దవుతుందిఅడవి అమ్మవుతుంది*అప్పుడప్పుడూ తుపాకుల గాలి…

నేను కూడా నా చివరి క్షణాల పై నిలిచివెనక్కి తిరిగి చూసినప్పుడుఈ నిదురపట్టని రాత్రి రెండుగా చీలిఆ చీకటి ఇరుకు మధ్య…

విప్పబడ్డ నా వస్త్రాన్నిదేశం నడిబొడ్డునవాడెన్నిసార్లురెపరెపలాడించినమీరు జేజేలు పలకుతూనే ఉండండి పొగరెక్కిన ఆ మదపుటేనుగునా రక్తాన్ని చిందించిన కథనుకన్నీళ్ళసిరాతోఎన్నిసార్లు రాసినామీరు చిత్తుకాగితాల్లాచించిపారేస్తూనే ఉండండి…

డెమోక్రసీని గాలికి వదిలినమోక్రసీలో సాగే గాలిమాటలైసమూహాల మధ్యన గాజుపెంకులు నాటి మనుషులు మనుషులుగా బతకనీకమతానికి పుట్టిన పుట్టగొడుగులుగానోకులం గొడ్డు ఈనిన బలిపశువులుగానోరాజకీయ…

కురుస్తూనే ఉందిఎడతెగని వానజీవితాలను ముంచెత్తుతూఅంతటా అతలాకుతలం చేస్తూ ఆకాశం గట్టిగా గర్జిస్తుంటేభూమి ఉలికులికి పడుతోందిగదిలోని ఆమెలాగే చినుకుల సూదులతోపదునుగా గుచ్చిగుచ్చి చంపుతుంటేనేల…

విభజన రేఖలాంటి దారిలోఓ పొడుగుచేతులవాడుఅడుగులకీ ఆశకీ నడుమకొన్ని ఎత్తైన కంచెల్ని మొలిపిస్తుంటాడుఓ పెద్దతల బాపతు ధనమాలికొన్ని రంజుభలే తళుకు తెరల్నికళ్లకీ చూపులకీ…

చూస్తూ ఉండిపోతానలాఆకాశంలోకి – నక్షత్రపు కళ్ళతో ప్రయాణిస్తున్న రాత్రినిపూలకుండీలో ఒంటరిగా దిక్కులు చూస్తున్న పువ్వుని కూడా – ఆలోచనకుకాస్తంతా గాలినిఉగ్గుపాలుగా పట్టించి,…

సముద్రం దగ్గరనా వేషాలేం చెప్పమంటారుసముద్రం నాకు అమ్మలా కనిపించినప్పుడునేను నత్తలా పాకుతూ దగ్గర చేరతానుఏనాటి మనుషుల గుంపులోచిటికెడు దేహంగా మారిపోయినా రాతి…

అధికార మార్పిడి జరిగి ఏడు దశాబ్దాలు దాటినా నేటికీ, దేశ జనాభాలో అత్యధికంగా ఉన్న రైతాంగ దుస్థితి మాత్రం మారలేదు. దేశానికి…

2005లో ప్రొద్దుటూరులో విరసం సదస్సును పోలీసులు అడ్డుకొని హాలు ఓనర్ ను బెదిరించి హాలుకు తాళం వేసేశారు. మీటింగ్ సమయానికి కొంచెం…

హక్కుల సంఘాల్లోకి మామూలుగా మహిళా కార్యకర్తలు చాలా తక్కువగా వస్తారు. ఇటువంటి సంఘాల్లోకి వారిని తేవడానికి సంస్థ బాధ్యులు వాళ్ళను ప్రోత్సహించడం…

ఆఫ్ఘనిస్తాన్ చరిత్రని, రాజకీయ, సామాజిక పరిణామాలను పరిశీలించినప్పుడు ఆ దేశం తన ఉనికి కోసం నిరంతర రక్తతర్పణ కావిస్తూనే వుందని అర్థమవుతుంది.…

మనది ప్రజాస్వామ్య లౌకిక సర్వసత్తాక గణతంత్ర దేశం. అంటే యావత్తు దేశం స్వీయ సంపుష్టి పొందడం. స్వావలంబన సాధించడం. అయితే, అందుకు…

మిస్ వర్ల్డ్, మిస్ యూనివర్స్ (ప్రపంచ సుందరి, విశ్వ సుందరి) వంటి పోటీల విషయంలో అభ్యుదయ, విప్లవ భావాలు గలవారికి ఉండే…

నేటి ఆత్మ”రక్షణ”లు / ఆత్మ”హత్య”లు రేపటి ఓట్లుగా మారి మరోసారి అందలమెక్కిస్తాయని, రాజ్యాంగాన్ని అలమారాలో నిశ్చింతగా నిద్రపుచ్చుతుంది అధికారం. జరిగిన నేరానికి…

ఏ విషయం అయినా సరే ప్రతి పదేళ్లకోసారి కొత్తగా అర్ధం చేసుకోవాల్సిన అవసరం వుందేమో, అప్పుడే అంతకుముందు తెలియని ఇంకో కోణం…

వో మహాత్మా, వో మహర్షీ !యేది చీకటి, యేది వెలుతురు?యేది జీవిత, యేది మృత్యువు?యేది పుణ్యం, యేది పాపం?వో మహాత్మా! మెల్లగా…

తెలుగు వాక్యానికి వాడ సౌందర్యం అద్దినవాడు మహాకవి జాషువా. పుట్టుక కారణంగా మనిషిని అమానవీకరించిన కుల సమాజంతో పోరాడి గెలిచినవాడు. తనను…

కొలకలూరి ఇనాక్ ప్రవృత్తి రీత్యా సృజన సాహిత్య కారుడు.కానీ తెలుగులో ఎమ్మే పిహెచ్ డి లు చేసి విశ్వవిద్యాలయ అధ్యాపకత్వం వృత్తిగా…

బిభూతి భూషణ్ బంద్యోపాధ్యాయ్(తెలుగు అనువాదం – కాత్యాయని) శిరీష్ ప్రామాణిక్ గారి తోటలో బాదం కాయలు ఎంత బాగుంటాయో! రోడ్డుకు ఒక…

జూన్ 14, 2017 నడి రేయి. సమయం రాత్రి ఒంటిగంట కావస్తోంది. పశ్చిమ లండన్ లోని నార్త్ కెన్సింగ్టన్ ప్రాంతంలో 24…

1898 లో జర్మనీ దేశంలో జన్మించిన బ్రెక్ట్, 20 వ శతాబ్దపు ప్రఖ్యాత నాటక రచయిత. మ్యూనిచ్ నగరంలో వైద్య విద్య…

రెండో సారి బయల్దేరాను, తూర్పు దేశానికి. బయల్దేరే ముందే తీసుకోవలసిన జాగర్తలు తీసుకున్నాను. మా ఊరి వైద్యుడి ఇంటికి వెళ్లి ఆయనతో…

ప్రపంచ యుద్ధాల తో అతలాకుతలమైన దేశాల నుండి వచ్చిన సాహిత్యం, దాని ఆధారంగా తీసిన సినిమాలు యుద్ధ భయంకర వాతావరణాన్ని, యుద్ధం…

“నేనే సుధాకర్ ని. నీకు పెద్దబాపమ్మ మనుమడిని. బాపమ్మ చూపెట్టింది. మీరీడున్నరని” అంటూ అరవింద్ కేసి తిరిగి “బావ కదా ”…

‘‘ముందు అరెస్టు చేసిన దుబ్బగూడెం, ఎర్రగుంటపల్లి వాసులను విడుదల చేయాలి’ అంత వరదాక ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ జరుగనిచ్చేది లేదు.’’ అంటూ యువకుడు…

(త్వరలో రాబోతున్న ఎన్. వేణుగోపాల్ రెండవ కవిత్వ సంపుటం ‘రెప్పవాల్చని కాపలా’ కు తన ముందుమాట) ఇరవై సంవత్సరాలయింది మొదటి కవితా…

ఇది యుధ్ధ క్షేత్రమే కావొచ్చుఇది ఖడ్గమే కావొచ్చు కార్చిచ్చును కూడా చల్లబరిచే ప్రేమనిగుండెల్లో మోసేవాడు సైనికుడైతే!? యుధ్ధరంగం ఓ పూలతోటఖడ్గం కవనం…

ఇది పోయే కాలం కదా…ఇది పోగొట్టుకునేకాలం కదా… అయిన వాళ్ళనూ…అంటుగట్టుకున్నోళ్ళనూ… జ్ఞాపకాల సీసాలోకిమనసు గాయాలు మాన్పేఅమ్మఒడి స్పర్శగాతర్జుమా చేసుకునిఔషధంలా ఒంపుకునిబిరడా బిగించుకునిబరిగీసుకు…

-పర్వీన్ ఫజ్వాక్(Daughters of Afghanistan నుండి) (అనువాదం – ఉదయమిత్ర) వొద్దు…ఎడతెగని నాకన్నీటిపైనీ సానుభూతి వచనాలొద్దు నా కన్నీరంటే నాకే కోపం……